lidmaatschap
     
 

In 1987 ben ik afgestudeerd in de psychologische functieleer met als bijvakken mathematische psychologie en orthopedagogiek aan de Katholieke Universiteit (thans Radboud Universiteit) in Nijmegen.

In 1994 ben ik bij prof. dr. Annette de Groot en prof. dr. Jan Elshout gepromoveerd op een proefschrift over beginnend lezen en spellen aan de Universiteit van Amsterdam.

Het jaar 1995 heb ik doorgebracht als post-doc onderzoeker in Tempe, Arizona (VS) bij prof. dr. Guy Van Orden.

In januari 1996 keerde ik terug naar de Radboud Universiteit en werd aangesteld als wetenschappelijk medewerker bij de sectie Orthopedagogiek van Leren en Ontwikkeling en in 2003 werd ik lid van het Behavioural Science Institute.

In oktober 2007 werd ik benoemd tot hoogleraar op de leerstoel 'Dynamiek van leren en ontwikkeling' en op 26 september 2008 heb ik mijn oratie gehouden. Ik wens u veel plezier bij het lezen ervan.

Naar aanleiding van mijn oratie werd ik geïnterviewd door twee journalisten van het blad Montessori Mededelingen. Een verslag van dit interview kunt u hier lezen.

Sinds 1 april 2011 ben ik de directeur van het onderwijs-instituut pedagogische wetenschappen en onderwijskunde van de Radboud Universiteit en verantwoordelijk voor het geboden onderwijs. In deze powerpoint kunt u iets vinden over het onderwijs dat wij bieden.

 
     
Lidmaatschappen
 

 

 
 

Mei 2010 werd ik geïnterviewd door twee journalisten van het blad Montessori Mededelingen. Daarin werd

Eind mei 2011 werd ik geïnterviewd over mijn ideeën over onderwijs. Het Schooljournaal van de CNV publiceerde dit. Hierop komen hartverwarmende steunbetuigingen binnen. Ik ben ook benieuwd naar uw reactie!

 

Orthopedagogiek: Onderzoek en Praktijk

Sinds 1 januari 2009 ben ik eindredacteur van dit tijdschrift dat het huisorgaan vormt van de Vereniging O en A. Het poogt een brug te slaan tussen de wetenschappelijke theorie en de dagelijkse praktijk van (ortho)pedagogen. U kunt uw bijdrage zenden naar de redactie die deze op plaatsbaarheid zal beoordelen.

Mijn maandelijkse column in ons tijdschrift kunt hier vinden.

Actueel: Cito is de weg kwijt!

Ons nationale toetsbureau Cito neemt de laatste jaren een aantal vreemde beslissingen. Ik zal hier mijn gedachten erover toelichten.

Technisch Lezen en de DMT. Het Cito vindt dat de normen voor de DMT, een toets voor technisch lezen, verouderd zijn. Wat ze hiermee bedoelen is dat de leestoets zo makkelijk is geworden, dat er steeds minder leerlingen uitvallen op deze toets. Het doel van ons onderwijs was toch om verbeteringen aan te brengen, zodat meer leerlingen een voldoende of hoger niveau halen? Beginnen we daar de eerste vruchten van te plukken, en dan horen leerkrachten dat het weer of nog niet goed is. De oorzaak van deze aanpassing is gelegen in een foute aanname van het Cito. Ze denken namelijk dat er altijd een normaalverdeling* van scores moet zijn. Nu die er niet meer is, gaan ze er op kunstmatige wijze voor zorgen dat deze er weer komt. Waarom? Lees hier een mogelijke verklaring.

* Een normaalverdeling wil zeggen dat er veel leerlingen met een gemiddelde score, en relatief weinig met een hoge dan wel lage score zijn.

Spelling toetsen en spellingtoetsen.

Sinds de publicatie van ons artikel over de problemen met de Cito-spellingtoetsen als vervanging van de SVS is er een discussie ontstaan met het Cito. Wij laten zien dat het toetsen van spellingkennis met een meerkeuzetoets geen goed beeld geeft van wat een leerling wel en wat een leerling niet weet. Bij monde van het Cito, reageerde Anja de Wijs reageerde hierop, waarna wij weer in de vorm van artikel 1 en artikel 2 een reactie gaven op deze kritiek.

Inmiddels betoogt de methodoloog Ben Schraven dat de kritiek van het Cito op ons onderzoek onterecht is en dat de Cotan zwaar tekort schiet in haar rol als bewaker van de betrouwbaarheid en validiteit van toetsen.

Enige tijd geleden stuurde de Wilhelminaschool in Doetinchem ons de cijfers over hun vergelijking tussen de meerkeuzetoets en een dictee van spelling M7. Ook nu zien we dat deze toets de leerkracht op geen enkele wijze inzicht geeft in wat de leerlingen wel en niet kunnen spellen.

De heer de Vogel, intern begeleider op een school in Bergschenhoek stuurde ons zijn reactie op de Nieuwe Cito-spellingtoets. Het is een dringend verzoek aan het Cito om de toets met meerkeuzeopgaven te vervangen door een gewoon dictee.

Wij hopen daarom nog altijd dat het Cito terugkomt op haar keuze voor het ontwikkelen van meerkeuzetoetsen voor spellen.